Vlogs van Quincy Ruiter over paddock paradises

Quincy Ruiter maakt vlogs over alles wat met paarden te maken heeft. Quincy is 22 jaar en paarden zijn haar passie! Ze heeft één eigen paard Desi : Groninger merrie van 1,68 , 15 jaar oud. Desi is haar eerste eigen paard. Ze hebben onwijs veel meegemaakt samen en ze komen er altijd weer een beetje bovenop!

Hieronder een tour door de paddock paradise waar Desi staat (toevallig bij ons op het dorp)

Vorige week kwam Quincy ook bij ons langs voor een video. Wij hebben dan wel niet een echte paddock paradise met een rondlopende track, maar wel een andere oplossing. Wij werken met een soort pop-up paddock paradise wat je in principe overal neer kunt zetten en wat ook niet heel veel geld kost als je het paddock paradise systeem wilt uitproberen:

Het nieuwe paardenhouden in de ‘her & der’

Voor het verenigingsblad van de endurance vereniging mocht ik een stuk schrijven, ontzettend leuk. De tekst staat hieronder weergegeven:

Het nieuwe paardenhouden

In de herfst van 2018 werd met aardig wat bombarie het keurmerk paardenwelzijn gepresenteerd, maar de eisen voor het keurmerk waren zo afgezwakt dat bijvoorbeeld één van de minimumeisen was dat elk paard minimaal een half uurtje per dag los moet lopen. Dat maakte me zo woest dat ik eerst een artikel gewijd heb op mijn website aan het ‘keurmerk kattenbak’. Daarna ben ik gaan nadenken over hoe ik hier ook een positieve draai aan zou kunnen geven. Zoiets als de dierenbescherming gedaan heeft met het beter leven keurmerk voor vlees. Je kunt niet verwachten dat iedereen van de ene op de andere dag biologisch of zelfs vegetarisch gaat eten, maar met een keurmerk dat opgedeeld is in kleinere stappen en met een duidelijke ondergrens, breng je welzijn duidelijk onder de aandacht.

Het grote probleem was daarbij dat je als particulier niet zomaar even een concurrerend keurmerk uit de grond kan stampen, omdat het je simpelweg ontbreekt aan de financiële middelen. Gelukkig leven we in de 21e eeuw waarin internet een belangrijke rol heeft gekregen en sommige veranderingen daardoor van ‘onderop’ komen in plaats van ‘bovenaf’. Vroeger liep alles via deskundigen, aangezien de deskundigen zich nu schaarden achter het half uurtje naar buiten, werd het tijd voor een aanpak van onderaf, met elkaar dus voor en door paardeneigenaren. Ik heb een website gemaakt, die hosten we vanaf onze eigen NAS thuis (waar ook de endurancedatabase van Rein Duijts op draait), zodat de kosten beperkt blijven tot 10 euro per jaar voor het claimen van de URL www.hetnieuwepaardenhouden.nl. Tegelijkertijd ben ik een gelijknamige facebookgroep gestart om samen met andere mensen letterlijk het nieuwe paardenhouden op de kaart te kunnen zetten. Om zo te laten zien dat het wél kan; paarden altijd buiten, óók in de randstad, óók op veen- of kleigrond en óók voor sportpaarden.

Vanuit mijn werk als bekapper en gebitsverzorger had ik allang kennisgemaakt met verschillende kleinschalige pensions onder de rook van Amsterdam op veengrond, dus we konden de kaart meteen gaan vullen. Het aantal aanmeldingen uit heel Nederland stroomden binnen op de email, de eerste weken heb ik dagelijks meerdere adressen moeten verwerken in de kaart. Inmiddels zijn er op de kaart meer van 200 paard vriendelijke adressen te vinden. Er staan voornamelijk pensions op met 2 of 3 sterren, wat inhoudt dat de paarden altijd buiten lopen in groepsverband. Bij één ster kun je denken aan groepshuisvesting in bijvoorbeeld loopstallen, of een systeem waarbij de paarden ’s nachts in grote overdekte sociale paddocks staan en overdag buiten in groepjes. De derde ster wordt dan toegekend aan pensions met een tracks- of looppadsysteem, het paddock paradise systeem.

Paarden in een paddock paradise plaatsen zorgt ervoor dat ze gestimuleerd worden om hun natuurlijke gedrag te tonen, meer dan in een vierkante paddock met zand. Van haaien is bekend dat ze sloom en ongezond worden als je ze in een aquarium stopt, er is geen enkele reden of uitdaging om actief te gaan zwemmen. Als er stromend water door de bak gepompt wordt, gaan ze actief aan de gang en moeten ze zwemmen en worden ze gezonder. De track is vergelijkbaar met stromend water voor de haai. Ook al is er weinig oppervlak; er is altijd een manier om een uitdaging te verzinnen voor je paard. We zijn al veel creatieve oplossingen tegengekomen; een pad (‘track’) rondom de rijbak bijvoorbeeld kan al een verrijking zijn. Bij een bak van 20 x 40, heb je dan toch al snel 120 meter extra aan looppad voor je paarden!

De traditionele variant waarbij paarden ’s nachts in boxen gaan en overdag in postzegelpaddocks komen niet op de kaart, die manier van huisvesten is al decennialang gebruikelijk. Wat soms leidde tot boze mails van pensioneigenaren met een dergelijke huisvesting: “ja maar we zitten hier op veengrond/kleigrond, we zitten in de randstad dus het kan niet”, maar het kan wél blijkt nu. Diezelfde traditionele pensions moeten zichzelf ook eens achter de oren krabben, op elke horrorbodem van Nederland kan altijd wel die eb- en vloed bak aangelegd worden en dus ook droge en mooie paddocks. Er is zelfs een paddock paradise dat zich uitsluitend richt op hengsten, dus ook hengsten blijken nu buiten te kunnen staan in een groep, kan dat excuus ook weer van tafel.

Een ander veelgehoord argument is ‘ja maar rijden is ook niet natuurlijk’. Het gaat er ook niet om wat natuurlijk is, want natuur is niet zo lief en gezellig als het klinkt en daarom komt het woord natuurlijk ook niet voor in ‘het nieuwe paardenhouden’. In de natuur heerst vooral honger, dood en verderf. Er is in de natuur geen medische zorg en in de natuur geldt het recht van de sterkste. Gezond oud worden is ook geen doel in de natuur, het enige wat de natuur wil is voortplanting. Als jij als merrie maar zes jaar oud wordt en wel vijf veulens hebt gehad, heb je voor de natuur je taak al meer dan volbracht en is je verdere aanwezigheid niet meer van waarde.

Rijden is dat niet natuurlijk, maar wel ontzettend gezond! Voor mens en dier. Paarden vinden over het algemeen buitenrijden erg leuk, vergelijk het met het uitlaten van je hond. De hele dag een beetje rondscharrelen op het erf is best oké, maar met uitlaten zie je veel meer! Bovendien maakt een paard in een paddock paradise, hoe goed deze ook is ingericht en hoe groot deze ook is, nooit het aantal kilometers die het maakt in het wild. In een paddock paradise lopen ze 3- 5 km in een etmaal, de rest moet je dan ‘bij’-rijden, of ‘bij’-mennen/wandelen/fietsen/steppen, dus het ‘ja maar rijden is niet natuurlijk’ argument kan ook van tafel.

Om duidelijk te maken dat het buiten huisvesten van paarden niet iets is wat uitsluitend voorbehouden is aan boom knuffelende paardenhippies met wandel- en aaipaarden, heb ik een oproep gedaan wie er wedstrijden rijdt met zijn of haar paard. Er kwamen reacties van dressuurruiters, TREC-ruiters en natuurlijk endurance ruiters. Het wordt steeds lastiger om in een discussie het ophokken van paarden te verdedigen onder het mom van ‘ja maar ik heb een sportpaard’, met deze sportruiters is nu duidelijk gemaakt dat het één het ander niet uitsluit. Het aantal reacties vanuit de endurance was vele malen hoger dan vanuit andere sporten, deels omdat we veel meer mensen kennen in de endurance, maar ook omdat in endurance veel meer mensen hun paard al hebben buiten staan.

Natuurlijk is er ook kritiek op dit initiatief, hoe denken we al die adressen te gaan controleren? Nou dat kunnen we niet, dat is onbegonnen werk, maar we maken gebruik van de natuurlijke sociale controle van de toch wel kleine paardenwereld. Er is altijd wel iemand die een pension kent en als daar zaken niet op orde zijn, komt dat altijd uit.

De gelijknamige facebookgroep die ik had opgericht met als doel om adressen te verzamelen blijkt ook in een behoefte te voorzien om tips en trucs met betrekking tot buiten huisvesten van paarden te delen. Wat is een handige slowfeeder, wat zijn manieren om je track te maken, hoe doe je dat met omheining en ga zo maar door. Inmiddels is de groep de grens van 1000 leden gepasseerd. Het is inmiddels 2019 en we gaan door, want #hetkanwél altijd buiten, in een groep, ook op veengrond, in de randstad en ook voor sportpaarden! En het kan dus ook; een alternatief, zonder geld, zonder deskundigen, maar met elkáár!

www.hetnieuwepaardenhouden.nl

 

 

Het nieuwe paardenhouden komt op TV!

Voor TV Utrecht zijn opnames gemaakt over het initiatief ‘het nieuwe paardenhouden’. Het is leuk om te horen dat ze bij het rusthuis in Soest vertellen dat ex-stalpaarden óók prima (weer) in een kudde kunnen leven. Een vaak gehoord argument om een paard niet in een kudde te zetten is dat het paard niet meer gewend is met anderen te staan, maar dat is dus klinkklare onzin.

De datum van de uitzending is nog niet bekend, maar ik mocht het filmpje al wel publiceren.

Gezondheidsvoordelen van buiten huisvesting voor je paard

Met groeiende verbazing las ik het verslag van LTO paardensector over het bezoek aan de Hogeschool in Dronten, waar ik ook een lezing mocht geven.

LTO doet voorkomen alsof normen en waarden nu bepalen wat als paardenwelzijn wordt beschouwd en niet langer wetenschappelijke feiten. Uit ieder recent onderzoek blijkt dat er alleen maar gezondheidsvoordelen zitten aan groepshuisvesting van paarden, in de buitenlucht.

Om de voordelen nog maar eens op te noemen:

  • gezondheid van de hoef; door veel bewegen is de doorbloeding van de hoef goed. het hoefmechanisme van de hoef werkt namelijk alleen als een paard in beweging is.
  • gezondheid van de benen; stalbenen komen buiten bijna niet voor.
  • verveling; paarden die buiten leven met vriendjes en voldoende ruwvoer zullen zich niet zo snel vervelen en daarmee samenhangend…
  • stalondeugden komen minder voor bij paarden die buiten staan en paarden die stalondeugden hadden gaan dit minder doen als ze buiten in een groep staan en soms verdwijnt dat zelfs helemaal
  • gezelschap; paarden zijn kuddedieren die zich veiliger voelen als ze in een groep zijn. Als een deel van de paarden slaapt, waken anderen. Gezelschap nodigt uit tot spelen.
  • spijsvertering; beweging zorgt voor een betere spijsvertering, ook onbeperkt toegang tot ruwvoer voorkomt maagzweren. Koliek komt vaker voor bij stalpaarden (vaak door het opeten van hun stalbedekking).
  • longfunctie; longproblemen komen minder voor bij paarden die buiten staan. In stallen krijgen sommige paarden last van stof of ammoniakdampen
  • gedrag; paarden die buiten staan in groepen zijn evenwichtiger en beter hanteerbaar dan paarden die veel op stal staan

Natuurlijk zitten er ook wel wat onhandige puntjes aan groepshuisvesting buiten met je paard;

  • je paard is eerder vies
  • individueel voeren is lastiger (de dikke tinker en de schrale arabier in één kudde)
  • mestonderzoek (welke drol is van wie)
  • meer werk voor de eigenaar (mest ligt niet op 9m2 maar op vele vierkante meters verspreid)
  • weersinvloeden

Al deze punten zijn wel op te vangen, dus nadelen zou ik het niet willen noemen.

 

https://thehorse.com/120159/turnouts-effects-on-stall-kept-equine-athletes/

https://www.thesprucepets.com/importance-of-turnout-for-your-horse-1886932

Turnout for horses: 24/7, part-time or not at all? Here are the pros and cons…

 

 

Het nieuwe paardenhouden lezing op Aeres Hogeschool Dronten

Een paar weken geleden werd ik benaderd door de studenten van de opleiding hippische bedrijfskunde aan de hogeschool in Dronten. Ze wilden graag dat ik wat kwam vertellen over mijn bedrijf (dagcursussen, gebitsverzorging en natuurlijk bekappen) en ook over het nieuwe paardenhouden. De lezing vond plaats op woensdag 6 maart 2019. Op veel opleidingen wordt nog altijd het traditionele beeld geschetst, zowel op de agrarische VMBO en MBO opleidingen, maar ook op de HBO opleidingen.

Ontzettend leuk om dan eens te mogen vertellen over dat het ook anders kan. Dat het tijd is voor vernieuwing in de toch wel traditionele paardensector. Alle excuses die tot nu toe aangevoerd werden, zoals:

  • het kan niet, want we zitten in de randstad en daar is te weinig ruimte
  • het kan niet, want ik heb een sportpaard
  • het kan niet, want we zitten hier op veen/kleigrond

kunnen nu aantoonbaar van tafel geveegd worden. Wie de kaart met pensions opent ziet direct dat het wél kan, óók in de randstad en óók op veen- en kleigrond. En met de sportvoorbeelden op deze site hebben we ook al laten zien dat sport en zelfs topsport prima samengaan met buiten huisvesten van je paard. De sportvoorbeelden die op deze site zijn te vinden, heb ik ook in de lezing de revue laten passeren. Na afloop zijn er nog veel studenten bij mijn standje langs geweest en waren zeer enthousiast.

Na mij was de spreker Ralph van Venrooij, voorzitter van LTO vakgroep paardenhouderij. Hij schetste ook een beeld van een sector die achterloopt op de andere sectoren, de veehouderij is in een aantal zaken al ver vooruit. Ook maken zij zich hard voor het wel zeer scheve verschil in BTW tarief. Een traditionele pensionstal met individuele boxen valt onder het 0% tarief, ja je leest het goed NUL en een paddock paradise valt onder het 21% tarief! (Ik vraag me dan af wat de belastingdienst doet als je een schuur met lege boxen hebt en de paarden overdag altijd buiten, of gewoon lege boxen ergens op je land parkeert…)

Dat het tijd is voor vernieuwing, of innovatie als je dat een mooier woord vindt (ik krijg altijd jeuk van dat woord) is wel duidelijk. We houden paarden nog steeds alsof ze dienst doen bij de cavalerie van het leger, een tijd waarin paarden een totaal ander gebruiksdoel hadden en in een tijd waarin de tijdgeest en opvattingen over dieren totaal anders was. De paardenhouderij is in veel opzichten eigenlijk in de Middel-Eeuwen blijven steken. Als de sector blijft volharden in traditionele opvattingen missen ze de boot. De nieuwe lichting studenten denkt er al duidelijk anders over en maakt andere keuzes. Studenten die hun paard bewust niet op de stallen van de opleiding hebben staan, maar in een paddock paradise. Dit zijn wel de hippische ondernemers van de toekomst en die willen duidelijk een andere koers gaan varen!

 

Jantine Leeflang

Hoe de tijd al tien jaar stil staat in de paardenhouderij

In juni 2009 kwam de dierenbescherming met de campagne ‘paardaardige tips’. Dit was een campagne om mensen bewust te maken van het feit dat paarden beweging, vriendjes en ruwvoer nodig hebben. Er waren ansichtkaarten gedrukt met daarop ‘Pablo doet lekker gek. Want hij staat al 3 maanden alleen binnnen’.

In de folder met daarop ‘paardaardige tips’ stond:

“Paarden zijn groepsdieren en willen voldoende weidegang (beweging) hebben. Ze moeten dus niet in hun eentje worden gehouden en ze willen veel meer dan een uurtje per dag lekker vrij (dus zonder ruiter) de wei in. Het lukt natuurlijk niet om het van ene op de andere dag helemaal ideaal te krijgen, maar er zijn heel wat paardaardige tips waarmee het leven van paarden eenvoudig aangenamer valt te maken.”

In de tips wordt genoemd dat een paard of pony alleen in de wei een vriendje moet hebben. Dat paarden in de natuur een groot deel van de dag bezig zijn met eten en dus beter af zijn met meerdere porties ruwvoer per dag. En zorg dat je paard op stal contact kan hebben met z’n buurman.

Inmiddels is het 2019 en oh wat zijn we enthousiast met zijn allen dat er een campagne is ‘deel je weide’ en dat er een keurmerk paardenwelzijn gemaakt is waarbij een half uurtje loslopen al voldoende is. Kortom…..

WE ZIJN IN TIEN JAAR TIJD HELEMAAL NIETS OPGESCHOTEN

In discussies zie je mensen antwoorden dat we ontzettend blij moeten zijn met deze kleine stapjes. Nee, ik ben helemaal niet blij, wat het zijn geen stapjes, het zijn nog steeds diezelfde fucking schijnbewegingen van tien jaar geleden. Er verandert geen moer!

Weer adverteert een vijf sterren pension aangesloten bij de FNRS met ‘luxe boxen’ en wel vier paddocks waar de paarden in kunnen als hun box uitgemest wordt. De hele winter komen deze paarden dus amper buiten! Gelukkig is er wel aan alles voor de ruiter gedacht; drie rijbanen, één binnen en twee buiten, natuurlijk één van 20 x 40 én één van 20 x 60 m. Natuurlijk is ook aan de stapmolen gedacht. Vijf sterren, vijf! Voor wat? Niet voor paardenwelzijn in elk geval. Mij is ter ore gekomen dat alle bedrijven die aangesloten zijn bij de FNRS sowieso het keurmerk paardenwelzijn krijgen, want ook dit bedrijf kan kennelijk ergens aan de minimumeis voldoen dat een paard een half uur per dag losloopt. Waarschijnlijk wordt lopen in de stapmolen dan ook als loslopen gerekend.

Over tien jaar staan we dan weer met z’n allen te juichen dat een BN-er in een fimpje, opgenomen in een box met dichte muur, vertelt dat paarden samen gelukkiger zijn? En dan hebben we weer een campagne en een nieuw keurmerk (kwartier uit de box is genoeg)? Of zou er dan écht een keer wat veranderd zijn…..

 

Koffieochtend ‘het nieuwe paardenhouden’ noord-west Nederland *VOL!*

Zondag 3 maart 11h-13h Venhuizen (NH) *******VOL!!!!!!**********

Koffie ochtend voor (collegiale) intervisie over paarden buiten houden. Het is leuk en gezellig om kennis en ervaringen uit te wisselen (hoe hou je je paddock en track droog/wat is de beste slowfeeder/hoe introduceer je nieuwe paarden in je kudde/hoe kun je toch individueel voeren etc). Voor zowel privé pensions als commerciële pensions, of voor mensen die overwegen hun paarden buiten te gaan huisvesten. Ik zal een stukje vertellen over het ontstaan van het concept paddock paradise. Deelname gratis, wel even doorgeven aan mij zodat ik weet hoeveel mensen er komen (jileeflang@gmail.com). Als iedereen wat lekkers meeneemt voor bij de koffie of thee maken we er een gezellige ochtend van.

Sportpaarden buiten; eventing en dressuur

Heleen met Dorene

Wij hebben 3 paarden aan huis staan:

-KWPN ruin, Z2 dressuur en L eventing, 23 en topfit. Wordt op niveau in conditie gehouden.

-Zangersheide ruin, Aan zijn eerste wedstrijden bezig met ambities om het andere paard in  alle disciplines voorbij te gaan streven, 7 jaar

– Shetlander merrie, de oppas, 9 jaar

Ze staan normaal 12 uur per dag op een weiland met stripbegrazing waar ze altijd toegang tot een schuilstal hebben. De andere 12 uur staan ze op een droge paddock van 900m2 met een aantal stallen en een overkapping waar altijd voordroog in een slowfeeder zit. Ze kunnen onder het afdak van de stallen met drinkbakjes naar de slowfeeder onder de overkapping lopen. Met slecht weer hoeven ze dus niet eens nat te worden.

2 Keer per dag gaan ze even ‘op stal’ om apart gevoerd te worden. Bietenpulp en krachtvoer variërend van Pavo Vital (shetlander) tot een krachtvoer (2 kg 18Plus voor de oudste).

Ik heb in de eerste jaren stro in de stallen gehad maar toen ik erachter kwam dat de paarden écht liever buiten lagen en écht alleen naar binnen gingen om te plassen…… ben ik daar mee opgehouden. Alleen bij aanhoudende regen en langdurige vorst gooi in de stallen vol stro. Meestal word ik daarbij hartelijk uitgelachen door mijn vriend en mijn paarden maar ik slaap er beter door,

De paarden zijn deels of geheel geschoren in de winter en hebben dan een deken op. Half geschoren is voor ons het minimum om ook in een binnenbak fanatiek te kunnen trainen.

De oudste staat nu voor het eerste jaar zonder deken omdat hij het iets rustiger aan mag gaan doen. Voor het geschoren paard is normaal gezien een 200 gram deken voldoende. De paarden hebben duidelijk liever geen hals op dus die krijgen ze alleen bij heel nat weer of ijzige oostenwind. Ik probeer wel iedere dag de deken even helemaal af te laten als ze samen staan. Dat moment grijpen ze dan echt aan om uitgebreid te kriebelen.

Alle paarden zijn netjes op gewicht. De 7 jarige wordt niet snel dik. De oudste heeft daar in het verleden (pensionstal met minder uren buiten) wel echt last van gehad. Dat werd echter makkelijker te beheersen toen hij langer dan 4 uur de wei op ging. Hij leek meer rust te krijgen tijdens het eten want hij kwam minder vaak opgeblazen naar ‘binnen’. Ik vind het nu gemakkelijker om hem binnen het redelijke op gewicht te houden dan voorheen. De shetlander heeft in de zomermaanden een graaskorf omdat het rijkere gras voor de sportpaarden voor haar te veel is.

Wij zitten op zandgrond en het is dus redelijk eenvoudig om het jaar rond weidegang te bieden en de paarden op een droge ondergrond te laten lopen. Het vergt wel goed onderhoud en eens per 2 jaar moeten we een stuk zand in de paddock lostrekken of deels verversen.

Ik train fanatiek in alle disciplines en laat mij niet tegen houden door het weer. In de winter ben ik net zo actief als in de zomer. Bij vorst pak ik de trailer en ga naar de plaatselijke pensionstal waar ik voor €10 terecht kan. Er zijn hooguit 5 dagen in het jaar dat het mij door het weer niet lukt om te trainen zoals ik wil. Ik kan in de winter heel goed thuis rijden. In de zomer wijk ik vaak uit naar de 40×60 buitenbaan van de rijvereniging.

Het enige nadeel is dat ik de dag vóór een wedstrijd niet meer kan vlechten. Dan zit er mogelijk zand in de vlechtjes of ze hebben de vlechten eruit gekriebeld. Maar dat half uur eerder opstaan op de wedstrijd dag overleef ik ook wel.

Sportpaarden en sociale buitenhuisvesting zijn voor mij een heel logische combinatie.

Ik ervaar enkel voordelen. Een paard blijft een paard. Of je er nu alleen naar kijkt of glimmend oppoetst en de ring binnen stuurt. Buiten houden past bij mij beter bij het beeld van een blij en gezonde atleet.

Toen mijn paard nog op pension stond met bepekte buitentijd was ik altijd heen en weer aan het rijden om hem nog even uit zijn stal te halen. Zeker op de avond van een SGW. Want 2 uur op de trailer staan en dan op stal vond ik geen goede afronding van een lange en sportieve dag.

Ík vond het spannend toen ik de eerste nacht de deur op liet staan toen ze thuis stonden. En het paard? Die sliep vanaf het eerste moment heerlijk languit in het zand…….hehe

Sportpaarden buiten; endurance

Rein Duijts

Toen ik in de jaren ’80 mijn vrouw Margaret Schilders ontmoette had zij een paard Patty, een KWPN-er. Zoals in die tijd gebruikelijk was het paard gestald bij een plaatselijke manege. We hadden een vakantiehuisje in Ruurlo en als we op vakantie gingen, dan namen we Patty mee en huurden keurig een stalletje bij een plaatselijke boer en kregen we een zak biks mee van de manege, want ja je had er zelf geen verstand van. Een paar jaar later kochten we een stolpboerderij aan de IJsselmeerdijk met een halve hectare grond, dat vonden we toen ontzettend veel. We hebben Patty aan huis gezet en natuurlijk heb ik toen keurig een stalletje getimmerd. Ergens is de gewoonte ontstaan om de deur van de stal gewoon open te zetten en wat bleek, het paard kwam eigenlijk nooit in de stal. Patty kreeg een veulen, Elmer en we namen nog een haflinger erbij. Mensen die langs fietsten bleven staan om naar het veulen te kijken, want paarden in de wei en zeker een veulen, was toen niet gebruikelijk.

Enkele jaren later ben ik zelf ook gaan rijden en heb ik Carina gekocht, ook een KWPN-er. Met haar ben ik ook endurance gaan rijden. Dat was in 1993, met Carina heb ik ook mijn eerste 100+ km rit gereden. Mijn vrouw had inmiddels een draver gekocht, Haidie Belwin, een draver die ook kon tölten. Alle paarden stonden altijd buiten, zonder deken. Ik vond het maar een raar idee om de vacht van een paard te scheren en een paard daarna een kunstvacht om te doen. Voor het trainen gaf dit geen problemen en bij de eerste wedstrijden van het seizoen, als de paarden nog in hun wintervacht zaten, is het een kwestie van iets rustiger rijden. Met mijn latere paard Peter Dartel (foto onderaan) ben ik zeven keer 1e geworden bij wedstrijden en als ik niet zo vaak verdwaalde was ik nog vaker 1e geworden. In totaal heb ik 3000 wedstrijdkilometers gereden.

Vroeger, voor de tijd van internet en zeker voor de tijd van Facebook, had je als paardeneigenaar contact met elkaar via de nederlandse vereniging voor recreatieruiters, de NVVR. In het clubblad, toen nog een gestencild blaadje, wisselde je ervaringen met elkaar uit over hoe je het beste een paard aan huis kon houden. Margaret heeft toen nog artikelen geschreven over ‘het robuust houden van paarden’, toen heette het robuust paardenhouden. Ik heb inmiddels ruim dertig jaar de paarden aan huis staan, op kleigrond, vlakbij het IJsselmeer en dat is helemaal geen probleem. Als de paddock te nat wordt dan laat je gewoon een vrachtwagen zand komen en een berg storten waar de paarden lekker op kunnen liggen. Er is nog wel een inloopstal, maar daar staan ze praktisch nooit in. Een schuilstal voor je paarden is vooral handig om je liksteen droog op te hangen, zodat die niet wegregent. In de loop van de tijd zijn er wel wat kleine dingen veranderd. In plaats van hooiruiven met los hooi in het midden van de paddock (wat een enorme troep gaf) heb ik nu echte slowfeeders die net buiten de omheining staan en met betonplaten ervoor, zodat de paarden niet meer het hooi knoeien en in de grond trappen. En de halve hectare grond is uitgebreid naar een hele en zeer recent nog een driekwart hectare boomgaard erbij, wat een voedselbos/paddock paradise moet worden voor paard en mens.

Of het door het buitenhouden komt of door het vele rijden, of beide, dat weet ik niet, maar al mijn paarden worden ontzettend oud 25+ en rijden tot op hoge leeftijd buitenritten. Jasmin Signal, die bovenaan op de foto staat is na een succesvolle carriere op de drafbaan tot haar 10e, daarna bij ons gekomen en heeft nog 10 jaar endurance gelopen, ze is nu 27 en loopt nog vaak buitenritten.

Sportpaarden buiten; showpaarden

Renee Oostdijk

Dit is mijn NMPRS merrie Flicka (vos). Zij is twee keer met een tweede premie goedgekeurd voor het NMPRS stamboek en voorheen heb ik fanatiek met haar gemend. Zij leeft buiten in een groep van acht paarden op een paddock paradise met schuilstallen en zij krijgen hooi uit slowfeeders. Flicka heeft als voorbereiding op de merriekeuring niet één nacht, laat staan dag, op stal gestaan. Haar topconditie is te danken aan een beweeglijk, actief buitenleven met een fijne groep paarden om haar heen.

Dit is mijn Welshpony ruin Zneddie (schimmel). Zneddie heeft op rassenshows diverse eerste en tweede prijzen gekregen waaronder beste ruin van de show. Ook Zneddie heeft voorafgaand aan een show nooit op stal gestaan. Zneddie leeft in een paddock paradise met mijn driejarige hengst en zij hebben samen een hoop plezier en houden elkaar in conditie. Hun paddock is voorzien van diverse uitdagingen zodat ze gedurende de dag ook al een stukje extra training krijgen. Hun stallen zijn open en zij kunnen kiezen wanneer ze binnen of buiten willen zijn.

Ik train bijna dagelijks met Zneddie, maak een hoop kilometers in het bos en werk daarnaast fysiotherapeutisch om zijn lichaam zo fit mogelijk te houden. Zneddie eet hooi uit slowfeeders en krijgt daarnaast een concentraat van vitaminen, mineralen en spoorelementen.