Sportpaarden buiten; endurance

Rein Duijts

Toen ik in de jaren ’80 mijn vrouw Margaret Schilders ontmoette had zij een paard Patty, een KWPN-er. Zoals in die tijd gebruikelijk was het paard gestald bij een plaatselijke manege. We hadden een vakantiehuisje in Ruurlo en als we op vakantie gingen, dan namen we Patty mee en huurden keurig een stalletje bij een plaatselijke boer en kregen we een zak biks mee van de manege, want ja je had er zelf geen verstand van. Een paar jaar later kochten we een stolpboerderij aan de IJsselmeerdijk met een halve hectare grond, dat vonden we toen ontzettend veel. We hebben Patty aan huis gezet en natuurlijk heb ik toen keurig een stalletje getimmerd. Ergens is de gewoonte ontstaan om de deur van de stal gewoon open te zetten en wat bleek, het paard kwam eigenlijk nooit in de stal. Patty kreeg een veulen, Elmer en we namen nog een haflinger erbij. Mensen die langs fietsten bleven staan om naar het veulen te kijken, want paarden in de wei en zeker een veulen, was toen niet gebruikelijk.

Enkele jaren later ben ik zelf ook gaan rijden en heb ik Carina gekocht, ook een KWPN-er. Met haar ben ik ook endurance gaan rijden. Dat was in 1993, met Carina heb ik ook mijn eerste 100+ km rit gereden. Mijn vrouw had inmiddels een draver gekocht, Haidie Belwin, een draver die ook kon tölten. Alle paarden stonden altijd buiten, zonder deken. Ik vond het maar een raar idee om de vacht van een paard te scheren en een paard daarna een kunstvacht om te doen. Voor het trainen gaf dit geen problemen en bij de eerste wedstrijden van het seizoen, als de paarden nog in hun wintervacht zaten, is het een kwestie van iets rustiger rijden. Met mijn latere paard Peter Dartel (foto onderaan) ben ik zeven keer 1e geworden bij wedstrijden en als ik niet zo vaak verdwaalde was ik nog vaker 1e geworden. In totaal heb ik 3000 wedstrijdkilometers gereden.

Vroeger, voor de tijd van internet en zeker voor de tijd van Facebook, had je als paardeneigenaar contact met elkaar via de nederlandse vereniging voor recreatieruiters, de NVVR. In het clubblad, toen nog een gestencild blaadje, wisselde je ervaringen met elkaar uit over hoe je het beste een paard aan huis kon houden. Margaret heeft toen nog artikelen geschreven over ‘het robuust houden van paarden’, toen heette het robuust paardenhouden. Ik heb inmiddels ruim dertig jaar de paarden aan huis staan, op kleigrond, vlakbij het IJsselmeer en dat is helemaal geen probleem. Als de paddock te nat wordt dan laat je gewoon een vrachtwagen zand komen en een berg storten waar de paarden lekker op kunnen liggen. Er is nog wel een inloopstal, maar daar staan ze praktisch nooit in. Een schuilstal voor je paarden is vooral handig om je liksteen droog op te hangen, zodat die niet wegregent. In de loop van de tijd zijn er wel wat kleine dingen veranderd. In plaats van hooiruiven met los hooi in het midden van de paddock (wat een enorme troep gaf) heb ik nu echte slowfeeders die net buiten de omheining staan en met betonplaten ervoor, zodat de paarden niet meer het hooi knoeien en in de grond trappen. En de halve hectare grond is uitgebreid naar een hele en zeer recent nog een driekwart hectare boomgaard erbij, wat een voedselbos/paddock paradise moet worden voor paard en mens.

Of het door het buitenhouden komt of door het vele rijden, of beide, dat weet ik niet, maar al mijn paarden worden ontzettend oud 25+ en rijden tot op hoge leeftijd buitenritten. Jasmin Signal, die bovenaan op de foto staat is na een succesvolle carriere op de drafbaan tot haar 10e, daarna bij ons gekomen en heeft nog 10 jaar endurance gelopen, ze is nu 27 en loopt nog vaak buitenritten.

Sportpaarden buiten; endurance

Roald Bouman

Toen ik mijn vrouw zo’n 20 jaar geleden leerde kennen, kwam ik voor het eerst in aanraking met paarden. Al snel had ik in de gaten dat de paardenwereld heel conservatief is in zijn ideeën. Mij werd door veel mensen verteld, je moet niet altijd vragen waarom, maar sommige dingen moet je maar gewoon aannemen.

Echter, dat past geheel niet bij mij, dus van mij kwam heel vaak de vraag, waarom doe je iets zo? Omdat ik meestal niet veel verder kwam, ben ik mijzelf gaan verdiepen in het paard en paardenhouden. Na jaren op een stal te hebben gestaan, hebben wij en onze paarden 3 jaar geleden het geluk mogen ervaren om buitenaf te wonen en de paarden aan huis te hebben.

De reden dat wij ze buiten hebben is omdat wij onze paarden niet op willen sluiten. Hoewel de meest paarden zich schikken ik hun lot, zo niet onze Toto. Toto is een Gelderse ruin van 19 jaar en toen wij hem als 6 jarige kochten, naar het schijnt onhandelbaar, brak hij complete stallen af. Geen automatische waterbak bleef heel, deuken in de voerbak schoppen en bovenal uitbreken uit stal. Hij liep eens een complete voorwand eruit omdat hij niet op stal wilde. Zijn stal werd een fort, compleet met kettingen extra beveiligingen en stroomdraad langs de wanden. Ondanks dit alles kwam hij wel elke dag buiten in de wei.

Intussen hebben wij 3 paarden. Gaspara is een Arabische merrie van 14 jaar en loopt in de endurance met al vele klasse 3 wedstrijden op haar naam. Klasse 3 zijn wedstrijden 80 tot 120 km. In 2018 reed ik met haar een klasse 3 van 106 km en daarbij haalden we de 1e plaats! We rijden zonder hoefijzers en indien nodig met hoefschoenen; renegades.

We hebben haar als jaarling gekocht en alles zelf met haar gedaan, in haar tempo. Ze is nu drachtig en we verwachten in mei een veulen bij de kudde te mogen toevoegen. Sharika is eveneens een Arabische merrie, ze is nu 5 jaar oud en net zadelmak en gaat ook een endurance carrière tegemoet.

Trainen & wintervacht

De training voor de paarden start meestal in de wintertijd om ze gedurende het seizoen goed in vorm te hebben. Het zweten in de winter is helemaal geen probleem. Natuurlijk zitten ze in de wintervacht en krijgen het warm bij inspanning. Zolang het paard maar op adem is als we klaar zijn regelt de rest zich vanzelf. Ze kunnen daarna zelf uitlopen, rollen of eten, net waar ze zelf behoefte aan hebben. Paarden weten in tegenstelling tot mensen veel beter wat goed voor ze is. Bovendien zijn paarden beter op hun gemak bij temperaturen die wij te koud vinden.  Temperaturen boven 25 graden verdienen veel meer zorg en aandacht. Naar mijn mening moet je je afvragen of je een paard wel inspanning moet laten verrichten boven 30 graden.

Voeding

Onze paarden krijgen als basis, goed hooi. Dit laten wij analyseren zodat wij weten waar we op bij moeten sturen. Ze krijgen ook wat krachtvoer zei het beperkt en niet meer dan wat nodig is om een bepaalde inspanning te kunnen leveren. Dit kan bestaan uit een luzernebrokje maar wij schromen er niet voor terug om ook hele granen te voeren zoals spelt, gerst en zelfs haver. Van mei tot december staan ze dagelijks een aantal uren op de wei, waar ze de beschikking hebben over langstengelig gras en kruiden. Het overgrote deel staan ze op een track, of paddock met grote inloopstal.

Sport

Sinds 2007 ben ik actief in de endurance. De belangrijkste redenen om in de endurance actie te zijn is dat je een hele dag met je paard op stap bent, dit versterkt je band. Ook rij je in de mooiste natuurgebieden van Nederland. Bovendien is er veel aandacht voor het paard en haar welzijn.

Als ruiter, groom en vrijwilliger was ik al enkele jaren actief in de endurance toen ik mij aanmeldde voor de opleiding tot jurylid. Als jurylid ben je nog meer betrokken bij de wedstrijden en heb je de verantwoording voor een wedstrijd. Gelukkig hoef je als jurylid geen paarden of combinaties te beoordelen maar ben je voor een goed verloop van de wedstrijd waarbij iedereen zich aan bepaalde spelregels moet houden. Op die spelregels controleert een jurylid bij endurance, zo mag je in klasse 3 niet met een zweep rijden, sporen zijn in geen enkele klasse toegestaan en als hulpteugel is alleen de glijdende martingaal toegestaan.

Sportmassage

Door de endurance ben ik mij nog meer in het paard gaan verdiepen. Zo hebben mijn vrouw en ik beide de cursus sportmassage gevolgd. Hoe meer je weet hoe meer je erachter komt wat je nog niet weet. Met cursussen en opleidingen als cranio-sacraal therapie, bekappen, voerbeleid, EHBO, aromatherapie en Bach-bloesem tot gevolg. Dit resulteerde eerder dit jaar tot ons bedrijf; massage voor je paard. Uiteindelijk willen wij alle paarden helpen een beter bestaan te geven.

https://www.massagevoorjepaard.nl/

Sportpaarden buiten; endurance

Freya Dubbink Jans

Mag ik voor stellen mijn wedstrijd paard Nagaro. Hij staat net als de rest van mijn kudde 24/7 buiten. Nagaro en ik nemen deel aan endurance wedstrijden. We mogen klasse drie starten. Behalve dat mijn kudde buiten staat, maak ik ook geen gebruik van ijzers. Niet in hun mond en niet onder hun hoeven. Krijgen ze 24/7 ruwvoer tot hun beschikking. We hebben nu meer dan 450 goedgekeurde wedstrijdkilometers op ons naam staan. In 2016 ben ik 3e geworden op de wedstrijd in Grollo en dit jaar werd ik 1e bij de endurancewedstrijd Holterberg.

Mijn gehele kudde heeft een heerlijke wintervacht dus verstoor ik die niet met dekens. Na hard werken stap ik Nagaro goed uit. Zodra ademhaling en hartslag normaal zijn mag hij terug bij de rest van de kudde en regelt Nagaro zelf z’n natte vacht: door zich heerlijk op de rolplek te paneren met zand en dan is hij weer droog.

Naast de wedstrijden stel ik mensen in de gelegenheid om te onthaasten op een van mijn mooie paarden. Graag laat ik mensen ervaren hoe rustgevend het bitloos rijden is.

http://www.ranchcrossborders.nl/